Silverlinde dierenartspraktijk

Silverlinde integratieve praktijk voor gezelschapsdieren en landbouwhuisdieren Dian Wagemakers –  natuurgeneeskundig dierenarts  Margriet Cremers – veterinair...

Lezing Lotte Bloemendaal

Tijdens de Kennismarkt op zaterdag 7 juni op Silverlinde heeft Lotte Bloemendaal een lezing gehouden over haar afstudeeronderwerp over hulphonden. De inhoud was zo interessant dat wij Lotte gevraagd hebben hiervan een samenvatting te maken voor one site. Hieronder kunt u deze lezen.
Lotte Bloemendaal is inmiddels afgestudeerd en is haar praktijk Dognature, uw hond natuurlijk gezond gestart.
 
 
 
SAMENVATTING SCRIPTIE: ‘DE HULPHOND, HULP EN HOND’!
 
Deze scriptie is geschreven in het kader van de opleiding toegepaste natuurgeneeskunde aan instituut Silverlinde te Breda.
 
Vraagstelling
De vraag is: hoe ‘natuurlijk’ is het werk van hulphond? Kan de hulphond ook hond zijn? Kan hij voldoende tegemoet komen aan soorteigen gedrag? Voor zover dat niet het geval is, met welke maatregelen, Bachbloesemtherapie- of Aromatherapie kunnen we de hond zo nodig ondersteunen?
Ik ga ervan uit dat, hoe meer de hond tegemoet kan komen aan soorteigen gedrag, hoe beter het gesteld is met het welzijn.
 
Definities
Hulphonden zijn blindengeleidehonden en ADL-honden zijn honden doe hulp bieden bij algemeen dagelijks levensbehoeften).
Welzijn in de natuurgeneeskunde is fysiek, emotioneel en energetisch. In deze scriptie heb ik welzijn op emotioneel gebied, met als uitingsvorm gedrag, gemeten.
Soorteigen gedrag bij honden noem ik: ‘hondse behoeften’: voedsel verwerven, slapen/rusten, zelfverzorging, zorg geven, voortplanting, veiligheid, exploreren en antagonistisch gedrag.
Signalen die ik beschouw als indicatie voor spanning zijn: tongelen/bek aflikken, poot heffen, trillen, vacht uitschudden, gapen/geeuwen, niezen, kwispelen, hoge geluiden, hijgen/kwijlen, zichzelf krabben.
 
Ondersteuning
Ondersteuning bij welzijnsproblemen kan door middel van maatregelen, Bachbloesemtherapie en Aromatherapie.
 
Werkwijze
Ik heb twee steekproeven geselecteerd: tien ADL-honden en veertien geleidehonden. Door middel van vragenlijsten heb ik onderzocht of het werk van de honden het welzijn in de weg staat. Ik heb alle respondenten ook gebeld, om te kunnen doorvragen waar nodig.
De steekproeven zijn klein en daarom niet representatief voor de hele groep.
 
Conclusies
  • De ADL-hond en de geleidehond kunnen niet volledig hond zijn tijdens het werk.  
    ADL-honden komen in het werk toe aan voedsel verwerven en antagonistisch gedrag.      Daarnaast kunnen ze voldoende slapen/rusten. Tijdens activiteiten buiten het werk om komen bijna alle honden voldoende toe aan exploreren.
    Het werk staat het welzijn niet in de weg, maar de hond moet wel activiteiten buiten het werk om hebben, om ook aan andere behoeften toe te komen.
 
  • Geleidehonden komen in het werk het meest toe aan antagonistisch gedrag. Daarnaast kunnen ze voldoende slapen/rusten. Tijdens activiteiten buiten het werk om komen ze minder dan ADL-honden toe aan exploreren. De geleidehond heeft, door de aard van zijn werk, activiteiten buiten het werk om meer nodig voor zijn welzijn.
 
  • Geen enkele hond is geestelijk volwassen bij aflevering.
 
  • Het werk van de ADL-hond past goed bij de oorspronkelijke taak van het meest voorkomende ras, de Golden Retriever (apporteren, dingen in de bek dragen, aan dingen trekken (spel) en korte momenten van concentratie).
    Het geleidewerk vraagt zelfstandigheid, initiatief, een commando kunnen weigeren en     langduriger concentratie. In de geleidehondensteekproef komt de Labrador het meest voor en dit ras past beter bij het werk van geleidehond: zelfstandiger en kan meer hebben. Maar de  langduriger concentratie blijft moeilijk voor de Retriever.
            De kruising herder x Retriever geeft interessante combinatie van werkeigenschappen, maar  het gedrag is wel onvoorspelbaar.
 
Aanbevelingen
  • Met name geleidehonden niet jonger dan twee jaar afleveren.
  • Voldoende compensatie door de hond in de gelegenheid te stellen te exploreren en contact te hebben met soortgenoten.
  • Voldoende rust en interactie met de eigenaar buiten het werk om.

Lotte Bloemendaal

 

ervaringen van studenten - Anke Felling

maandag 10 maart 2008
Mijn Silverlinde ervaring
 
Terugkijkend naar de 4 jaar Silverlinde, die ik inmiddels achter me heb liggen, moet ik sterk denken aan de bergen.
Bergen werk… Ja, dat ook!
Maar ik bedoel hier meer de metafoor van een reis door de bergen…
Als je beneden staat, ga je vol enthousiasme lopen.
Het lopen wordt klimmen en het klimmen wordt soms klauteren en strompelen.
Sommige stukken zijn zo steil en zo zwaar, dat je wilt opgeven. Maar dan doe je toch nog die paar stappen extra en dan bereik je weer een vals platje, waarop je even kunt uitrusten.
En als je onderweg even stilstaat en om je heen kijkt, dan zie je pas goed hoe mooi het rond die berg is, hoeveel mooie nieuwe mensen en vooral dieren je kunt ontdekken.
De berg geeft je op ieder moment van de reis een ander perspectief en je groeit mee met iedere stap die je klimt.
Nu ik bijna boven op de berg sta en terugkijk naar de weg die ik tot op heden heb afgelegd, dan ben ik reuze trots dat ik zover ben gekomen en vervagen alle steile paden en studiedip-momenten naar de achtergrond.
Ik ben nu 5de jaars student in de opleiding tot Veterinair Natuurgeneeskundig Therapeut en Consultant en ik ben bezig met het laatste jaar van de opleiding.
Toen ik 4 jaar geleden aan de opleiding begon, was ik 37 jaar en had ik al een “carrière” als IT-er en als fotograaf achter de rug en was in een zogenaamde tevreden fase van mijn leven beland. Tot die dag in Apenheul, waar ik een dierverzorger voorbij zag stappen in zijn kaplaarzen met 2 emmertjes in zijn handen. Ik werd overvallen door mijn meisjesdroom: “werken met dieren” en mijn eerste gedachte was “als ik mijn leven over zou kunnen doen….”.
Tsja, als dat toch zou kunnen, nietwaar? Nu is de leeftijd van 40 jaar ook een mooie mijlpaal voor een tweede jeugd, dus besloot ik op dat moment en op die plek dat ik mijn levenspad een andere kant op ging sturen. Ik ontdekte Silverlinde via deze website, waarop ik nu zelf mijn verhaal schrijf, en ik begon aan de nieuwe uitdaging.
Het is bij tijden een zware reis geweest, zeker als je naast je studie ook nog een sociaal leven en een parttime baan wilt hebben. De studiedruk is hoog en als je net als ik met relatief weinig dieren-ervaring aan de studie begint, vragen ook de praktische onderdelen zoals stages en oefenen veel tijd. Er zijn momenten waarop je je als student afvraagt waarom het allemaal zoveel moet zijn en waarom je bepaalde theorie voorgeschoteld krijgt en moet beheersen. De verklaring van de docenten dat de reden ervan later in de studie wel duidelijk wordt, wil je op dat moment niet geloven, maar ze blijken dan toch na enige tijd gelijk gehad te hebben (zucht). En er zijn stages bij die ik me altijd zal herinneren, zoals de gierenopvang in Kroatië en het wildlife opvangcentrum in Brazilië. Dit zijn stageplaatsen geweest, waarvoor ik zelf het initiatief heb genomen, maar waar ik nooit terecht was gekomen als de studie me hier niet toe had gemotiveerd. Onvergetelijke ervaringen!
Ik ben nog steeds blij dat ik 4 jaar geleden aan deze reis ben begonnen. Naast de vaardigheden en kennis, waarmee ik hopelijk na mijn examen als therapeut een eigen praktijk kan gaan opzetten, heeft de studie nog iets waardevols gebracht. Het heeft me een ruime kans geboden om innerlijk te groeien en met andere ogen de wereld in te kijken.
En welk beroep ik over een aantal jaar ook zal uitoefenen, deze vorming blijft algemeen toepasbaar.
 
Anke Felling
5de jaars student Veterinaire Natuurgeneeskunde
Strijen
 

Studeren bij de Silverlinde – door Anja Smit
 
Al jaren ben ik actief in de hondensport. De laatste jaren is het, gelukkig,
meer gebruikelijk in de sport om de hond preventief een sportkeuring te laten ondergaan. Ook wanneer er blessures zijn wordt er steeds meer gebruik gemaakt van een fysiotherapie, orthomanueel therapeut of homeopaat dan wel holistisch dierenarts.
Helaas heb ik ook te maken gehad met blessures en, nog erger, erfelijke fysieke aandoeningen waardoor ik met genoemde artsen en therapeuten in aanraking ben gekomen.
Hun werk heeft mij van begin af aan bijzonder geïnteresseerd.
Daar ik al “wat ouder ben” en ik het reuze naar mijn zin heb als analist/programmeur in de wereld van computers heb ik me steeds voorgehouden dat ik mijn kans gemist heb om professioneel te werken met dieren.
Het jaar voorafgaand aan de start van mijn opleiding heb ik 2 modules gevolgd bij de Silverlinde. De module Beweging & massage en de module T-Touch.
Beide heb ik met enorm veel plezier gevolgd. Doordat ik op deze manier dichter bij het werken met (niet eigen) dieren, hond en paard, in aanraking kwam, werd het mij heel erg duidelijk hoe leuk ik dit vind. Door de kennis die ik heb opgedaan, heb ik mijn eigen honden een betere verzorging in de sport kunnen bieden.
Duidelijk werd voor mij dat ik toch wel erg graag meer met deze manier van omgaan met dieren wilde doen.
Veel gezocht naar een (deeltijd)studie waar ik opgeleid kon worden tot (sport)masseur voor dieren.
De weg hier naar toe is een studie tot humaan fysiotherapeut en dan specialiseren in fysiotherapie voor dieren. Helaas die tijd heb ik niet. Ik vond mij met mijn 45 jaar al te “oud” om hier nog mee te beginnen.
Toen ik op een moment in pril 2007 de site van de Silverlinde bezocht, zag ik daar de aankondiging van de NIEUWE indeling van de 5 jarige opleiding veterinair natuurgeneeskundig therapeut.
Een van de richtingen was veterinair natuurgeneeskundig therapeut voor beweging en massage. Daar stond PRECIES WAT IK WIL!!!!!
Nog heel even heb ik getwijfeld maar al snel een afspraak gemaakt met Margriet Cremers voor een intakegesprek.
 
Nu ben ik een aantal maanden met de opleiding bezig. De Silverlinde is een prachtig historisch landgoed waar de natuurgeneeskunde echt thuis hoort. Het voelt erg prettig om te studeren in een zo natuurlijke omgeving. Het zou echt anders zijn als de opleiding gegeven wordt in een school die midden in een woonwijk staat.
Prettig is ook de verscheidenheid aan dieren die aanwezig zijn op het terrein. Zij maken het mogelijk dat theorie en praktijk dicht bij elkaar mogelijk zijn.
 
De 5 jarige opleiding is niet iets wat je “er even bij doet”. De opdrachten die tijdens de diverse lessen uitgewerkt dienen te worden vragen de nodige aandacht.
Het vak medisch is een pittig onderdeel van de studie waar echt de nodige studie-uren zowel thuis als “op school” in gaan zitten.
Naast het “weer naar school” gaan, het studeren, komt er ook nog de natuurgeneeskundige ontwikkeling bij.
 
Naast het lessenprogramma is er ook een stageperiode aan de opleiding gekoppeld.
Dit had ik wat vooruit geschoven, wat al te positief gedacht misschien. Ook tijdens de eerste twee jaar is een stageperiode van 240 uur waar aan voldaan dient te worden.
Een goede manier, natuurlijk, om het werken met dieren in de praktijk te gaan ervaren en dit te plaatsen in het natuurgeneeskundig werken en denken.
Je leert direct dat je alles wat met de studie te maken heeft, van begin af aan, goed dient te plannen.
Zeker wanneer je nog een baan hebt naast je studie zal je de beschikbare tijd goed in dienen te delen.
 
Ik ben nog steeds heel erg blij dat ik de studie ben gestart, heb er spijt van dat ik niet eerder begonnen ben, kan niet wachten om meer te weten over alle onderwerpen die aangeboden worden op de Silverlinde.
Naast een professioneel docententeam biedt de Silverlinde een toegewijd aantal medewerkers die samen het studeren op de Silverlinde uniek maken.
                                                                                                          Anja Smit, januari 2008